a Dogs Way

Hondencoach Nicole

Borre

Posted on juni 29, 2014

Borre

Op 4 april 2014 kwam Borre in mijn leven nadat ik heel vaak naar zijn profiel gekeken had voor ik besloot hem te adopteren.

Een grote wat te dikke hond die nog het meest op een bastaardherder lijkt. Een lobbes zoals ik graag wilde, 5 jaar oud en van Spaanse afkomst.

De eerste dagen sliep hij erg veel, was duidelijk aan het bijkomen van de drukke omgeving vanwaar hij kwam. Hij was nogal afstandelijk maar leek het verder

wel naar zijn zin te hebben, hoewel ik daar soms aan twijfelde. Echt contact had ik eigenlijk niet met hem, hij leek me te negeren.

Echter na enige tijd, ongeveer een week sloeg de stemming om, reageerde Borre op heel veel dingen die om hem heen gebeurden ronduit gestressed, met een blik in zijn ogen die mij niet aanstond, waar ik zelfs bang van werd. Met name het verzorgen van mijn kleine dieren en vogels waren voor Borre het dieptepunt van de dag.

Hij bleef ook daarna in zijn gespannen gedrag hangen en ik probeerde van alles, oa Bach bloesem. Ik vroeg me af hoe dit af ging lopen want alles draaide om hem en ik wist niet meer hoe ik hem aan moest pakken, niets leek te helpen.

Toen ik de Bach rescue remedie kocht kreeg ik in de winkel een visitekaartje van Nicole mee, voor als het  niet afdoende zou helpen.

Zondag 20 april de 1e paasdag liepen de spanningen  zo hoog op dat ik Nicole heb gebeld en die is ook dezelfde dag gekomen en we hebben met alledrie hard gewerkt die dag, na 2 uur stond ik er weer alleen voor dat is dan een griezelig moment, zou het werken?

Met heel veel vallen en opstaan werd de toestand aanvaardbaar en werd het weer gezellig in huis. Het uitlaten is ook een periode heel spannend geweest omdat Borre schrok van alles wat er om hem heen gebeurde. Zowel wat hij zag, hoorde of rook.

Dat heb ik later ook nog met Nicole getraind, ging toen al een heel stuk beter.

Inmiddels is het zo dat hij heel vaak een vrolijke hond is, houdt van een wandeling, buiten is er niets meer waarvoor we thuis blijven (na een stadswandeling tijdens Dordt in Stoom),

langs de snelweg lopen, brommers, bootjes, etc het maakt hem niet meer uit.

In huis is het verzorgen van de vogels voor hem nog steeds een reden waarvan  hij in de stress kan raken, wordt wel minder maar is nog steeds aanwezig, maar voor het overgrote deel gaat het prima met hem en geniet hij van zijn leventje en zijn rust en regelmatig een lange wandeling.

Mijn dank gaat uit naar Nicole, die met veel geduld met de hond en mij gewerkt heeft, altijd tips had, en nog heeft, de medewerker van Gezond en Wel die mij haar visitekaartje gaf, en Borre dat hij toch mijn grote vriend kan zijn.

Geertje Hazendonk