a Dogs Way

Hondencoach Nicole

Fudge

Posted on oktober 26, 2014

Fudge

Na een speurtocht op internet naar een goeie gedragstherapeut voor honden in de buurt van Rhoon, kwam ik op de site van hondencoach Nicole terecht. 

Op bezoek bij Nicole van a dogs way

Op 9 oktober 2014 is ons Fudge bij Nicole geweest. Fudge heeft territoriaal gedrag en baknijd, en is angstig naar andere honden toe. Zelf ben ik niet gauw bang voor honden maar grommen en zwarte ogen daar ben ik wel bang van. Eerst even een korte geschiedenis van hoe Fudge bij ons terecht is gekomen

Fudge is op drie jarige leeftijd in ons gezin gekomen. Sasha van ons was op dat moment loops en ze waren meteen dikke maatjes. Zijn eigenaar deed hem weg ivm tijdgebrek. Fudge zat al een jaar lang dagelijks 10-12 per dag allen in huis in zijn benche.

Al snel bleek Fudge problemen te hebben. Als Fudge eten krijgt of een kluif dan krijgt hij zwarte ogen en gaat grommen/snappen/happen. Zelfs als zijn bak leeg is. Als hij een kluif heeft begint hij al te grommen als we de kamer in komen of als we toevalliger wijs in de buurt lopen of komen gaat hij uit zijn stekkertje, grommen grauwen blaffen. Dan kun je helemaal niets met hem aanvangen. Na een aantal mailtjes over en weer besloten we dat Fudge het beste naar Nicole gebracht kon worden voor training/ oefening. In eerste instantie was ik met Fudge binnen bij Nicole terwijl zij haar roedel uit de kennel haalde om uit te laten. Op het moment dat hij de roedel in de gaten kreeg werd zijn staart 3 keer zo dik en een kam van nek tot staart, tevens heftig blaffen en grommen. Na een paar minuten trok hij zich terug in de keuken. Nicole was even later terug en heeft Fudge overgenomen van mij. Een maal thuis krijg ik een filmpje toegestuurd, waar de tranen van in mijn ogen schoten. Onze Fudge liep tussen de roedel. Wat een grote stap was dat! Even later een filmpje met een oefening tav een bot. Wederom was ik ontroerd door de manier en waarop Fudge reageerde. Hij is zelfs met de roedel op pad geweest naar buiten. Wauw echt wauw. Zo rustig als hij mee liep. Hij heeft op het uitlaatveld rustig rond gewandeld samen met de roedel. Als laatste filmpje de baknijd. Eerst hield ik m`n hart vast. Ik dacht van oh jee daar gaan we straks hangt hij in de handen van Nicole. Echter niks was minder waar. Na duidelijk door te hebben gekregen dat Nicole de baas was gaf hij zich zeg maar over. Hij kon over zijn kop worden geaaid en hij kon onderbroken worden tijdens het eten. Ik heb s`middags nog wat nagepraat en geoefend met het bot, na een correctie aan de riem gaf hij wederom toe aan het feit dat de mens de roedelbaas is en niet hij ons Fudge, ook gewandeld, en daar heb ik weer een opkikker gekregen Fudge trok na een paar correcties niet meer aan de riem en zijn kop was hoog ipv met zijn neus op de grond. Toen als laatste zelf met de voerbak geoefend, na een eerste fout ging het al beter. En Fudge at met mijn hand op zijn kop en in zijn bak tegen de zijkant van zijn kop. Ik wil nog toevoegen dat ik als baas degene ben die fout is geweest. Ik was bang voor een knauw en gaf daarom toe, met uitlaten liet ik mijn honden vooruitlopen met als resultaat dat ik er soms als een vlag achteraan ging. Na huiswerk te hebben gekregen en hoe ik de oefeningen dien te doen zijn we huiswaarts gegaan. Eenmaal thuis heb geoefend met een handje brokken terwijl Sacha haar eigen eten opat. (Fudge had zijn dag rantsoen al meer dan op vandaag). Toen uitlaten. Beide honden ieder een eigen kant. En na een halve straat corrigeren met lopen bleven de koppies om hoog sterker nog ze liepen kwispelend en rustig naast me. Daarna nog wat geoefend met een speeltje, waar Fudge ook ineens erg dominant over was, naar ons en Sacha. Wat bleek, na de oefening was Fudge zijn interesse kwijt in het speeltje. En de nijd was volledig verdwenen. De les die ik hier wederom heb geleerd is dat ik als baas fout was. Ik liet mijn hond winnen en plaatste hem daarmee boven mijzelf. Het zal een leerproces blijven en ik zal fouten blijven maken, maar Fudge leert mee en zo leren we van elkaar. Dat betekend weer dat het vertrouwen in elkaar zal groeien. Zonder jou Nicole had dit nooit gekund Ik kan het niet genoeg zeggen…Heel , heel erg bedankt voor je hulp aan Fudge maar zeker ook naar ons toe. Ook wij als eigenaar moeten leren door de hond zijn ogen te kijken en dat valt duidelijk niet mee.

Groetjes Bea en Fudge