a Dogs Way

Hondencoach Nicole

Lola

Posted on februari 5, 2014

Lola

Bijna 2 jaar geleden kwam Tibetaanse Teriër Lola bij ons wonen, ze was toen anderhalf en haar eerste baasje moest afstand van haar doen wegens een echtscheiding. Destijds woonde ze samen met een Berner Senne. Toen we haar een tijdje hadden kregen we van de buren in de omgeving te horen dat Lola nogal wat kabaal maakte tijdens onze afwezigheid, héél hard piepen en janken… Dat wil je natuurlijk je buren niet aandoen, maar de gedachte dat Lola het blijkbaar slecht naar haar zin heeft als ze alleen is was misschien wel de belangrijkste reden om te kijken of hier iets aan te doen was.

Eerst diverse tips van internet gehaald natuurlijk… muziekje aan, stekkers met bepaalde rustgevende geuren gekocht, beetje bij beetje de tijd opvoeren 2 minuten - 3 - 5 -10  en dan met de babyfoon luisteren of het stil bleef. Uiteindelijk kwamen we er achter dat wij inmiddels onze levensstijl aan Lola hadden aangepast en haar eigenlijk niet meer alleen lieten. In een ultieme poging om onze zelf gecreëerde routine te doorbreken hebben we Nicole de uitdaging gegund om te kijken waar het mis ging. Nicole is er voor de volle 100% ingedoken en dacht aanvankelijk aan "verlatingsangst". Tijdens de bootkamp kwam Nicole dagelijks naar ons thuis om het alleen zijn te trainen. Via Skype werd Lola vanuit de auto scherp in de gaten gehouden en kreeg Nicole toch een iets ander beeld van Lola, geen verlatingsangst... maar gewoon een ontzettend koppig beestje wat het simpelweg niet eens was met het feit dat ze geen gezelschap meer had. Ze toonde namelijk geen stress en lag bij wijze van spreken languit in haar mand... te piepen. Ondanks dat de piep-salvo’s gedurende een week van intensieve training steeds iets korter werden en elkaar minder snel opvolgden bleek dit gedrag iets zijn wat zeer geleidelijk zal moeten "slijten". Nu, na een paar maanden, laten we haar nogsteeds bijna dagelijks een paar uur alleen en het gaat inderdaad steeds iets beter. Nicole heeft ons verder heel veel bij gebracht over leiderschap en de rolverdeling binnen "de roedel". Deze tips blijken zeer goed te werken en we merken dat Lola hier erg goed op reageert. Ondanks dat de diagnose en dus de doelen gedurende de therapie moesten worden bijgesteld zijn we super enthousiast over wat we samen met Nicole bereikt hebben. We hebben meer vertrouwen in Lola en zien dat Lola meer vertrouwen in ons heeft.

Nicole, super bedankt!

groetjes Paul & Saskia

en een pootje van Lola.