a Dogs Way

Hondencoach Nicole

Noor

Posted on juni 2, 2014

Noor

Toen onze
Oudduitse herder Noor 13 weken oud was heb ik met haar een ochtend training
gehad van Nicole.

Noortje is een lekker eigenwijs en zelfverzekerd hondje. Ze is niet snel ergens
van onder de indruk en loopt overal ontzettend stoer op af. In een aantal
opzichten is dat een prima eigenschap, ze past zich namelijk heel snel aan en
voelt zich snel op haar gemak in elke situatie. We nemen haar graag overal mee
naartoe en dit gaat hartstikke goed.

Natuurlijk willen wij wel graag een goed opgevoede hond die netjes luistert.
Oefeningen als zit en af gaan prima, Noor is leergierig genoeg en volgt graag
commando's op. Al een paar weken nadat wij haar in huis hadden merkte ik dat ze
naar mijn vriend toe keurig onderdanig gedrag vertoonde en dat ze bij hem dus
ook een stuk rustiger was.

Naar mij toe kon ze af en toe echt brutaal gedrag vertonen en wanneer ik haar
terecht wees begon ze mij juist uit te dagen. We waren al aan het oefenen met
het commando 'nee'. Op de puppycursus ging dit prima, ze had al snel door dat
het commando 'nee' betekende dat ze iets niet mocht doen, en dat als ze hier
netjes gehoor aan gaf er een beloning volgde. Op de momenten dat ze thuis erg
opgewonden was, bijvoorbeeld als de kat haar uitdaagde of als er visite binnen
kwam, dan luisterde zij niet naar 'nee'. En vooral in de situaties dat zij
opgewonden was merkte ik dat zij meteen reageerde wanneer mijn vriend haar riep
maar dat ze bij mij ineens oostindisch doof was.

Samen met Nicole ben ik eerst het wandelen aan de lijn gaan oefenen. Ik droeg
hierbij een gordel waar de lijn aan bevestigd zat zodat ik mijn handen vrij
had. Het was de bedoeling dat Noor links naast of links achter mij zou gaan
lopen.

Tijdens de training lukte dit op sommige momenten wel en op sommige momenten
niet. Ik ben het na deze dag veel blijven oefenen. Zelf maak ik geen gebruik
van de gordel maar vaak draag ik de lus van onze riem om mijn rechterpols. Mijn
rechterhand steek in dan in mijn broekzak. Met mijn linkerhand begeleid ik de
riem af en toe.

Het lopen aan de lijn gaat super inmiddels! De enkele keren dat Noor nog wil
trekken, bijvoorbeeld omdat ze ontzettend wordt afgeleid door fladderende
vogels of hele interessante hondjes in de verte, dan draai ik om en loop ik
even de andere kant op, net zolang tot Noor weer rustig mee loopt. Meestal
loopt Noor aan het begin van onze wandeling naast mij en naarmate we onderweg
zijn steeds verder achter me. 

Bij elke deur waar we doorheen gaan laten we Noor heel consequent eerst zitten.
Als Noortje rustig zit en ons aankijkt nodigen we haar uit om binnen te komen.
Omdat we dit van begin af aan hebben geoefend word ik nooit door haar uit mijn
schoenen gelopen als we ergens naar binnen (of naar buiten) gaan. Ze weet dat
ze moet wachten en dat de mensen haar voor gaan.

De eerste paar dagen na de training met Nicole heb ik geoefend met het afdwingen
om Noor op haar kussen of in haar bench (deur open) te laten liggen. Met
mijn houding maakte ik haar duidelijk dat zij moest gaan liggen en wanneer zij
netjes lag ging ik iets achteruit. Elke keer als zij overeind wilde komen
maakte ik haar met mijn houding duidelijk dat zij weer moest gaan liggen.
Noortje werd hier ontzettend opstandig van. Ik merkte dat als we hier een
tijdje mee bezig waren dat zowel Noor als ik compleet opgefokt werden en
dat het dus alleen maar averechts werkte.

Ik heb dit onderdeel even op 'pauze' gezet. Op de puppycursus waren we nog
bezig met het commando 'blijf' en dit ben ik buiten eerst meer gaan
oefenen voordat ik het op haar kussen of in haar bench weer probeerde.

Inmiddels heeft ze het goed door. Soms staat ze weer op als ik haar naar haar
plaats of naar haar kussen stuur. Maar als ik nu voor haar ga staan, haar
met mijn lichaamstaal duidelijk maak dat zij moet blijven liggen en hierbij
duidelijk 'blijf' zegt dan snapt zij wat de bedoeling is.

Ik merk nog steeds dat mijn vriend meer natuurlijk overwicht heeft dan ik.
Momenteel uit zich dat vooral in het hier komen wanneer Noortje
los loopt. Mijn vriend roept één of twee keer en hop, Noortje komt
aangerend, ongeacht wat ze aan het doen is of wat voor afleiding er is.

Op de momenten dat er geen afleiding is komt Noortje ook netjes naar mij toe
wanneer ik 'hier' roep.

Maar als ze achter een vogel aan zit, iets lekkers ruikt op de grond, of andere
honden ziet dan wordt mijn 'hier' volkomen genegeerd. Ik heb er wel
vertrouwen in dat ook dit, met extra tijd en aandacht, helemaal
goed gaat komen.

Ik oefen het hier komen op paden waar weinig of geen afleiding is
en gebruik oefeningen en spelletjes die Noor al kent om mijn
leiderschap te blijven bevestigen. 

Mijn doel is om lekker met onze hond te kunnen wandelen, trainen, spelen
en kroelen. Noortje is een ontzettende kroelkont en laat gelukkig goed merken
waar zij behoefte aan heeft. We merken heel snel aan haar of zij behoefte heeft
aan beweging, spelen, eten of even lekker kroelen. Ik heb het gevoel dat
wij elke avond een tevreden hondje welterusten zeggen en ondanks dat ik het
soms jammer vind dat het luisteren bij mijn vriend zoveel makkelijker gaat ben
ik wel super gemotiveerd om hier mijn best voor te blijven doen. 

Ik combineer de tips die ik van Nicole heb gekregen met de training die wij bij
de puppycursus (en later de basiscursus) kregen. Het grappige is dat dit twee
stijlen zijn die eigenlijk lijnrecht tegenover elkaar staan, maar ik vind
dat de combinatie juist goed werkt. Wel zou ik iedereen aanbevelen om de
belangrijkste aspecten uit de 'Cesar Millan methode' te gebruiken bij de
opvoeding van de hond. Voor mij zijn dat: beweging, dicipline en affectie,
voorzien in behoeftes en met je lichaamstaal uitstralen wat je van de hond
verlangt.

En als het even allemaal niet lukt, net als de hond uitschudden, ontspannen en
het met een positieve insteek opnieuw proberen! 

Groetjes Sarina en Noor